کور شه هرکی نظر نده

من از یک درد بی درمان تو از اعجاز می گوئی

من از کنج قفس اما تو از پرواز می گوئی 

من از یک چهار دیواری محدود و کسالت بار

تو اما ازیک فضای ساده و دلباز می گوئی

من از یک بغض مانده در گلوی خویش می گویم 

تو اما از طنین دلکش آواز می گوئی

من از یک موسیقی جانگاه شیون با تو می گویم

تو با من از صدای رو ح بخش ساز می گوئی

من از پایان یک عمر سراسر درد می نالم

تو از زیبایی گلواژه ی آغاز می گوئی

valentine مبارک

                       اگه عکس/اس ام اس/مطلب یا هرچیز دیگه در این مورد میخواید به وبلاگ

                                                             دوستانه

                         سری بزنید

بر قاب خیس پنجره مانده نگاه من              امشب چقدر جای تو خالیست ماه من

دردی عمیق بر دل من چنگ می زند        این واژه های زخمی وصادق گواه من

راهی به آسمان تو پیدا نمی کنم                         بی فایده ست پر زدن گاه گاه من

تا باورت شود که چه دلتنگ مانده ام               بگذر شبی زتنگ غروب نگاه من

من یوسفانه چشم امیدم بسوی توست             ای مهربان عبورکن ازپیش چاه من

آن روزها که عشق قبولم نکرده بود                   بی موج بود زندگی روبراه من

 تنها خطای زندگیم عشق بود وبس                  روکن بمن قشنگ ترین اشتباه من 

كاش مي شد سرزمين عشق را در ميان گام ها تقسيم كرد
كاش مي شد با نگاه شاپرك عشق را بر آسمان تفهيم كرد
كاش مي شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز كرد
كاش مي شد با پري از برگ ياس تا طلوع سرخ گل پرواز كرد
كاش مي شد با نسيم شا مگاه برگ زرد ياس ها را رنگ كرد
كاش مي شد با خزان قلب ها مثل دشمن عاشقانه جنگ كرد
كاش مي شد در سكوت دشت شب ناله ي غمگين باران را شنيد
بعد ، دست قطره ها يش را گرفت تا بها ر آرزوها پر كشيد
كاش مي شد مثل يك حس لطيف لابه لاي آسمان پرنور شد
كاش مي شد چا در شب را كشيد از نقاب شوم ظلمت دور شد
كاش مي شد از ميا ن ژاله ها جرعه اي از مهر با ني را چشيد
در جواب خوبها جان هديه داد سختي و نا مهرباني را شنيد

شنيدم‌ كه‌ چون‌ قوي‌ زيبا بميرد
فريبنده‌ زاد و فريبا بميرد
شب‌ مرگ‌ تنها نشنيد كه‌ موجي‌
رود گوشه‌اي‌ دور و تنها بميرد
در آن‌ گوشه‌ چندان‌ غزل‌ مي‌سرايد
كه‌ خود در ميان‌ غزل‌ها بميرد
گروهي‌ برآنند كاين‌ مرغ‌ زيبا
كجا عاشقي‌ كرد، آنجا بميرد.
شب‌ مرگ‌ از بيم‌، آنجا شتابد
كه‌ از مرگ‌ غافل‌ شود تا بميرد
من‌ اين‌ نكته‌ گيرم‌ كه‌ باور نكردم‌
نديدم‌ كه‌ قويي‌ به‌ صحرا بميرد
چوروزي‌ از آغوش‌ دريا برآيد
شبي‌ هم‌ در آغوش‌ دريا بميرد
تو درياي‌ من‌ بودي‌، آغوش‌ وا كن‌
كه‌ مي‌خواهد اين‌ قوي‌ تنها بميرد